Ostatnie recenzje

Grono ludzi, którzy tak jak się lubią, tak się nie znoszą. O „Ostatniej rodzinie” Jana P. Matuszyńskiego

Grono ludzi, którzy tak jak się lubią, tak się nie znoszą. O „Ostatniej rodzinie” Jana P. Matuszyńskiego

Ostatnia rodzina to, jak sam tytuł nakazuje nam antycypować, portret pewnej rodziny. Zawieść się podczas seansu mogli ci, którzy oczekiwali, że Jan P. Matuszyński w swoim dziele wyjawi tajemnicę geniuszu niewątpliwie wybitnego malarza, jakim był Zdzisław Beksiński, czy uwypukli rolę swoistego wieszcza muzyki, którą przybrał […]

W pułapce młodości. O „Wszystkich nieprzespanych nocach” Michała Marczaka

W pułapce młodości. O „Wszystkich nieprzespanych nocach” Michała Marczaka

Michał Marczak, który, tworząc film o grupie aktywistów Fuck for Forest z Berlina, dał się poznać jako dokumentalista, igra z tą formą we „Wszystkich Nieprzespanych Nocach” – fabularyzuje relację z nocnej rzeczywistości warszawskiej młodzieży. W Sundance zdobywa nagrodę reżyserską za dokument, a w Gdyni i […]

Wieczorowy kurs odkochiwania. O „Czułości” Emilii Zielonki

Wieczorowy kurs odkochiwania. O „Czułości” Emilii Zielonki

Pokój w hoteliku na uboczu, dwoje zakochanych nastolatków, wątłe dialogi, a zamiast nich opowiadanie nagością, intymnością i tytułową czułością. Nie, nie będzie o tym, o czym wydaje się, że będzie. Skulona dziewczyna na podłodze hotelowej łazienki.

Między jawą a obłędem. O „Fastfoodzie” Eryka Lenartowicza

Między jawą a obłędem. O „Fastfoodzie” Eryka Lenartowicza

W świecie „Fastfoodu” Eryka Lenartowicza granica pomiędzy rzeczywistością a fantazją zostaje zatarta. Przedstawione wydarzenia wydają się prawdopodobne, ale zarazem zmodyfikowane przez umysł głównego bohatera.

Za hotelowymi drzwiami. O „Czułości” Emilii Zielonki

Za hotelowymi drzwiami. O „Czułości” Emilii Zielonki

Pierwsza scena w krótkometrażowym filmie „Czułość” z 2015 roku w reżyserii Emilii Zielonki to zbliżenie na przytulających się w SKM-ce młodych ludzi. W kolejnej scenie widzimy tę samą parę, która trzyma się za ręce, idąc do hotelu.

W kręgu McSzmiry. Rzecz o chłopcu, który smażył burgery. O „Fastfoodzie” Eryka Lenartowicza

W kręgu McSzmiry. Rzecz o chłopcu, który smażył burgery. O „Fastfoodzie” Eryka Lenartowicza

„Fastfood” (2014) rozpoczyna się dość niepozornie, jak na dzieło opatrzone cytatem z Charlesa Bukowskiego. Ujęcie otwierające film przedstawia bowiem naczynie wypełnione frytkami, smażonymi na głębokim tłuszczu. 

One – puch marny, wietrzne istoty! O filmie „One” Marty Grabickiej

One – puch marny, wietrzne istoty! O filmie „One” Marty Grabickiej

„(Nie) bądź miła” to hasło polskiej kampanii związanej z międzynarodową akcją 16 Dni Przeciw Przemocy wobec Kobiet. Od listopada krążą w sieci cztery krótkie filmy, przygotowane przez Niebieską Linię[1], mówiące o przyczynach przemocy.

Wszystkie odcienie czułości. O „Czułości” Emilii Zielonki

Wszystkie odcienie czułości. O „Czułości” Emilii Zielonki

„– Sięgnęła do torebki. Myślałem, że wyjmie chusteczkę, a wyjęła długą szpilę do kapelusza. Zanim zdążyłem cokolwiek zrobić, przebiła… – Od początku.”

„Wieża. Jasny dzień”: Quo vadis, Jagodo Szelc?

„Wieża. Jasny dzień”: Quo vadis, Jagodo Szelc?

Gdy czytamy opis filmu „Wieża. Jasny dzień”, spodziewamy się kolejnego dramatu rodzinnego, który rozegra się podczas ważnej uroczystości, w tym przypadku komunii. Jednak już przy pierwszej scenie, rodem ze Lśnienia Kubricka, czujemy, że nie będzie to film typowy. Samochód z bohaterami pokazany jest z lotu ptaka, […]

„Wieża. Jasny dzień”: Wiele hałasu o nic

„Wieża. Jasny dzień”: Wiele hałasu o nic

Już wstępne, kuluarowe opinie i reakcje zapowiadały duże wydarzenie, a gdy film został okrzyknięty najlepszym debiutem reżyserskim Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, tym bardziej wzrosło zainteresowanie wobec „Wieży. Jasny dzień”.